Brno – stolica Moraw, wina i podziemnych tajemnic
- Margaret
- 20 godzin temu
- 12 minut(y) czytania
Brno to drugie co do wielkości miasto Czech, położone malowniczo u zbiegu rzek Svratki i Svitavy. Jest stolicą Moraw Południowych i ważnym centrum życia kulturalnego, naukowego oraz biznesowego. Przyciąga klimatyczną architekturą, świetną gastronomią, licznymi atrakcjami i winnicami, z których słyną całe Morawy. I naprawdę, jako destynacja podróżnicza, śmiało może konkurować z Pragą.
Historyczne serce miasta
Stare Miasto w Brnie rozciąga się wokół dwóch głównych placów: Zelný trh (Targ Warzywny) oraz Náměstí Svobody (Plac Wolności). Już w średniowieczu był to ważny ośrodek handlowy, do którego przybywali kupcy z różnych części Europy. Do dziś zachował się charakterystyczny układ ulic i placów, które skrywają liczne kamienice z różnych epok – od gotyku po barok. Dominującym punktem panoramy Starego Miasta jest stojąca na wzgórzu Petrov Katedra św. Piotra i Pawła o romańskim rodowodzie, wielokrotnie przebudowywana na przestrzeni wieków. W XIII w. rozbudowano ją w stylu gotyckim, który ukształtował plan obecnej świątyni. Po wojnie trzydziestoletniej wnętrze przebudowano w stylu barokowym, natomiast na początku XX w. wzniesiono dwie strzeliste, 84-metrowe wieże w stylu neogotyckim. Dziś są one jednym z symboli Brna i można je zobaczyć niemal z każdego miejsca w centrum. Według lokalnej tradycji dzwony katedry biją w południe już o godzinie 11, na pamiątkę wydarzeń z czasów wojny trzydziestoletniej, gdy spryt mieszkańców pomógł obronić miasto przed oblężeniem. Według legendy z 1645 r., gdy Brno znajdowało się pod atakiem Szwedów od 112 dni, szwedzki generał Torstenson zadeklarował, że podejmie ostatnią próbę zdobycia miasta. Jeśli próba nie powiedzie się do momentu wybicia dzwonów w południe, obława się zakończy. Wiadomość dotarła do Brna, dzwony wybiły więc południe już o godzinie 11:00, miasto było uratowane.
Stary Ratusz (Stará radnice) i brneński krokodyl
Stary Ratusz w Brnie jest najstarszym zachowanym budynkiem świeckim w mieście. Jego początki sięgają XIII wieku, kiedy pełnił funkcję siedziby władz miejskich. Budowla wyróżnia się pięknym gotyckim portalem autorstwa architekta Antonína Pilgrama. Najbardziej charakterystycznym elementem portalu jest jedna z wieżyczek, która jest wyraźnie skrzywiona. Według legendy architekt celowo ją zdeformował w akcie zemsty na radnych, którzy nie zapłacili mu za wykonaną pracę. Dziś ten osobliwy detal architektoniczny należy do najbardziej rozpoznawalnych ciekawostek Brna. W wieży ratusza znajduje się także punkt widokowy, z którego można podziwiać panoramę Starego Miasta, a w samym budynku mieści się muzeum poświęcone historii miasta.
W przejściu Starego Ratusza wisi niezwykły eksponat – wypchany krokodyl. Choć może wydawać się to dziwne w środku Europy, zwierzę to stało się jednym z symboli miasta. Według legendy krokodyl został przysłany do Brna w XVII wieku jako egzotyczny dar od władcy z dalekich krajów. Mieszkańcy, którzy nigdy wcześniej nie widzieli takiego stworzenia, uznali go za smoka i zaczęli opowiadać historie o potworze grasującym w okolicach miasta. Obok krokodyla można zobaczyć również ogromne drewniane koło, związane z inną legendą. Podobno pewien kołodziej z pobliskiej wsi Lednice założył się, że w ciągu jednego dnia zetnie drzewo, wykona z niego koło w swoim warsztacie i przyniesie je pieszo aż do Brna. Czy w jeden dzień udało się to zrobić, czy koło powstało z jednego nowo ściętego drzewa - trudno w to uwierzyć, a jednak do tej pory istnieje coroczna tradycja pchania drewnianego koła z miejscowości Lednice do Brna.
Kościół Św. Jakuba i "kaplica czaszek"
Kościół św. Jakuba to jeden z najważniejszych gotyckich zabytków Brna. Jego budowa rozpoczęła się w XIII wieku, a obecna forma świątyni pochodzi głównie z XV i XVI wieku. Charakterystyczna wysoka wieża kościoła przez długi czas była najwyższą budowlą w mieście. Świątynia słynie jednak nie tylko z imponującej architektury, ale także z niezwykłego i dość humorystycznego detalu architektonicznego. Na jednym z narożników kościoła, wysoko na elewacji, znajduje się mała rzeźba przedstawiająca nagiego mężczyznę pokazującego pośladki. Według popularnej legendy była to forma zemsty jednego z kamieniarzy pracujących przy budowie kościoła.
Co ciekawe, pod kościołem św. Jakuba znajduje się również słynne brneńskie ossuarium, jedno z największych w Europie (zajmuje drugie miejsce po paryskich katakumbach), w którym spoczywają szczątki dziesiątek tysięcy mieszkańców dawnego miasta. Pod kościołem złożono szczątki ponad 50 tysięcy osób, przeniesionych z cmentarza przy kościele na wzgórzu Petrov, były to często ofiary epidemii cholery. Po przeniesieniu szczątków do krypty, ossuarium zostało zamknięte i zapomniane na lata. Zostało na nowo odkryte w 2001 r., a w 2012 r. udostępniono je zwiedzającym.
Zamek Špilberk – twierdza, więzienie i symbol miasta
Zamek Špilberk jest jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Brna oraz jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Wznosi się na wzgórzu górującym nad centrum, dzięki czemu od wieków stanowił strategiczny punkt obronny i ważny element systemu fortyfikacji miasta. Dziś przyciąga turystów nie tylko swoją historią, lecz także pięknymi widokami i interesującymi ekspozycjami muzealnymi.
Zamek powstał w XIII wieku z inicjatywy króla Przemysła Ottokara II jako potężna twierdza królewska, mająca umacniać władzę monarchy na Morawach i chronić ważny ośrodek, jakim było Brno. Dzięki swemu położeniu na stromym wzgórzu, szybko stał się jednym z kluczowych punktów obronnych regionu. Przez wieki był wielokrotnie rozbudowywany i modernizowany, szczególnie w okresie wojen. W czasie wojny trzydziestoletniej, podczas oblężenia Brna w 1645 roku, twierdza odegrała kluczową rolę w obronie miasta przed wojskami szwedzkimi. Zwycięstwo to do dziś jest powodem dumy mieszkańców.
Najbardziej mroczny rozdział historii zamku rozpoczął się w XVIII wieku, gdy przekształcono go w ciężkie więzienie państwowe monarchii Habsburgów. W jego kazamatach przetrzymywano więźniów politycznych z różnych części Europy, dlatego Špilberk zyskał przydomek „więzienia narodów”. Podziemne cele były surowe i wilgotne, a więźniowie żyli w bardzo trudnych warunkach. Do dziś można zwiedzać kazamaty – podziemne korytarze i cele, które pokazują, jak wyglądało życie skazańców w tamtych czasach.
Obecnie Špilberk jest siedzibą Muzeum Miasta Brna. W jego wnętrzach znajdują się wystawy poświęcone historii miasta, architekturze, sztuce oraz życiu mieszkańców na przestrzeni wieków. Często odbywają się tu także koncerty, wystawy czasowe i wydarzenia kulturalne. Dużą atrakcją jest spacer po murach obronnych i dziedzińcu zamku, skąd rozciąga się piękny widok na całe Brno. Otaczający zamek park jest popularnym miejscem spacerów zarówno dla turystów, jak i mieszkańców.
Zamek Špilberk owiany jest również licznymi legendami. Mówi się o duchach dawnych więźniów, tajnych przejściach prowadzących pod wzgórzem oraz ukrytych skarbach. Dziś Špilberk jest nie tylko ważnym zabytkiem, ale również miejscem, które opowiada historię Brna od średniowiecznej twierdzy, przez mroczne więzienie, aż po nowoczesne centrum kultury.
Podziemne tajemnice Brna
Brno słynie z rozbudowanego systemu podziemi, które powstawały od średniowiecza aż po okres zimnej wojny. O słynnym ossuarium już wspominaliśmy. Inną niezwykłą podziemną atrakcją jest Labirynt pod Zelným trhem - sieć dawnych piwnic kupieckich, w których przechowywano wino, żywność oraz przyprawy. Podziemia pełniły też inne funkcje: były więzieniami, miejscami tortur, a w czasach zagrożeń schronieniem dla mieszkańców. Dziś można je zwiedzać z przewodnikiem i poznać mroczne historie miasta, w tym legendy o alchemikach, tajnych przejściach i dawnych karach dla przestępców.
Pod kompleksem Nowego Ratusza (Nová radnice) znajdują się historyczne piwnice, które w przeszłości służyły jako magazyny, schronienia i pomieszczenia gospodarcze. Choć nie są tak rozległe jak labirynt pod Zelným trhem, można tam zobaczyć dawne kamienne korytarze i sklepione sale, które pokazują, jak wyglądało funkcjonowanie miasta w średniowieczu.
Jedną z najbardziej nietypowych atrakcji Brna jest 10-Z Bunker – schron z czasów zimnej wojny znajdujący się pod wzgórzem Špilberk, w pobliżu centrum miasta. Litera „Z” oznaczała zvláštní objekt („obiekt specjalny”), a numer 10 był częścią wewnętrznego systemu numeracji schronów. W dokumentach nie używano nazwy „bunkier”, aby nie zdradzać jego prawdziwego przeznaczenia. Powstał w latach 50. XX wieku jako tajny schron przeciwatomowy przeznaczony dla władz miasta. Nazwa bunkra pochodzi od tajnego oznaczenia z czasów komunizmu. W razie zagrożenia nuklearnego mieli się tu schronić najważniejsi urzędnicy i przedstawiciele administracji. W bunkrze znajdowały się m.in. pomieszczenia mieszkalne, zapasy żywności i wody, instalacje techniczne oraz system filtracji powietrza pozwalający funkcjonować w izolacji przez dłuższy czas. Dziś można zwiedzać jego surowe wnętrza, które zachowały autentyczny klimat epoki zimnej wojny. W części pomieszczeń działa również nietypowy hotel stylizowany na realia tamtych czasów.
Jedną z mniej znanych, ale bardzo imponujących atrakcji Brna są historyczne podziemne zbiorniki wodne (vodojemy) na wzgórzu Žlutý kopec. Powstały w drugiej połowie XIX wieku jako część miejskiego systemu wodociągowego. Z zewnątrz są niemal niewidoczne, jednak pod ziemią kryją się ogromne sale przypominające podziemne katedry – z rzędami masywnych filarów i sklepionych łuków. W ostatnich latach część zbiorników została udostępniona turystom. Panuje tam niezwykła atmosfera: cisza, półmrok i monumentalna architektura sprawiają, że jest to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Brnie.
Jedną z mniej znanych, ale bardzo ciekawych podziemnych atrakcji Brna jest Denisův kryt (Schron Denis). Znajduje się on pod wzgórzem Petrov, w pobliżu centrum miasta i katedry św. Piotra i Pawła. Ten rozległy kompleks podziemnych korytarzy powstał w czasie II wojny światowej i przez lata pełnił funkcję schronu przeciwlotniczego. Podziemia wykuto w latach 1940–1942 (co ciekawe, część podziemnych korytarzy wykorzystuje starsze piwnice wykute wcześniej w zboczu wzgórza Petrov), gdy Brno znajdowało się pod okupacją niemiecką. Władze okupacyjne rozpoczęły wtedy budowę systemu schronów mających chronić ludność cywilną przed nalotami alianckimi. Pod wzgórzem Petrov powstała kilkusetmetrowa sieć tuneli i pomieszczeń, która mogła pomieścić nawet około dwóch tysięcy osób. Schron miał zapewniać mieszkańcom bezpieczeństwo podczas bombardowań, które w ostatnich latach wojny stawały się coraz częstsze. Obecnie Denisův kryt jest udostępniony do zwiedzania w ramach wycieczek turystycznych. Zwiedzający mogą przejść przez długie korytarze i zobaczyć, jak wyglądały pomieszczenia przygotowane dla mieszkańców w czasie wojny.
Schron Denis jest częścią większego systemu podziemnych atrakcji miasta. Wraz z bunkrem 10-Z, ossuarium przy kościele św. Jakuba, kazamatami zamku Špilberk oraz labiryntem pod Zelným trhem tworzy fascynującą sieć miejsc pokazujących różne epoki historii – od średniowiecza po czasy II wojny światowej i zimnej wojny. Dzięki temu Brno należy do miast Europy Środkowej z jedną z najbardziej interesujących tras podziemnych.
Nowoczesna architektura
Brno jest jednym z najważniejszych ośrodków architektury modernistycznej w Europie Środkowej. W XX wieku powstało tu wiele budynków inspirowanych funkcjonalizmem i awangardą architektoniczną.
Najbardziej znanym przykładem nowoczesnej architektury w Brnie jest Willa Tugendhat, zaprojektowana przez słynnego architekta Ludwig Mies van der Rohe. Zbudowana w latach 1928–1930 dla zamożnej rodziny Tugendhatów, jest jednym z najważniejszych dzieł architektury modernistycznej na świecie. W 2001 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Czym się wyróżnia ta niepozornie wyglądająca bryła?
W chwili powstania willa była jednym z najbardziej nowatorskich domów prywatnych w Europie. Mies van der Rohe zastosował zasadę „wolnego planu”, czyli przestrzeni pozbawionej tradycyjnych ścian nośnych. Konstrukcja budynku opiera się na stalowym szkielecie, który podtrzymuje stropy. Dzięki temu wnętrza mogły być otwarte i elastycznie podzielone jedynie lekkimi przegrodami. Najbardziej charakterystyczna część domu to duży salon z panoramicznym widokiem na Brno. Przestrzeń jest niemal całkowicie otwarta, a poszczególne strefy wyznaczają materiały i elementy wyposażenia, takie jak słynna ściana z onyksu z gór Atlas w Maroku czy półokrągła ściana z egzotycznego drewna makassar. Willa była jednym z najbardziej technologicznie zaawansowanych domów prywatnych swoich czasów. Zastosowano w niej wiele innowacyjnych rozwiązań, takich jak opuszczane szklane ściany, dzięki którym wnętrze domu otwiera się bezpośrednio na ogród. Posiadłość była wyposażona w zaawansowany system wentylacji i filtracji powietrza. Minimalizm formy połączono tu z luksusowymi materiałami: włoskim trawertynem, chromowanymi stalowymi kolumnami, drewnem makassar z Azji Południowo-Wschodniej oraz onyksową ścianą z Maroka. Architekt zaprojektował również część mebli specjalnie dla tego domu, w tym słynne krzesła Brno Chair i Tugendhat Chair, które stały się ikonami designu.
Historia willi jest równie fascynująca jak jej architektura. W 1938 roku, po zajęciu Austrii przez nazistów i narastającym zagrożeniu dla Żydów w Europie, rodzina Tugendhat została zmuszona do opuszczenia Czechosłowacji i wyemigrowała do Szwajcarii, a później do Wenezueli. Willa została skonfiskowana przez nazistów. Po II wojnie światowej budynek wykorzystywały różne instytucje państwowe, a przez pewien czas mieściła się w nim nawet klinika rehabilitacyjna dla dzieci. W wyniku intensywnego użytkowania wiele oryginalnych elementów wnętrza uległo zniszczeniu lub zniknęło. Ważnym wydarzeniem politycznym, jakie miało tu miejsce, było spotkanie liderów Czech i Słowacji (Václav Klaus i Vladimír Mečiar) w 1992 r. W tym okresie prowadzono rozmowy dotyczące rozpadu Czechosłowacji i powstania dwóch państw: Czech i Słowacji.
Po gruntownej renowacji zakończonej w 2012 roku willa została przywrócona do pierwotnego wyglądu. Obecnie działa jako muzeum i jeden z najważniejszych przykładów architektury modernistycznej na świecie. Ze względu na ogromne zainteresowanie zwiedzających liczba wizyt jest ograniczona i często trzeba rezerwować bilety z dużym wyprzedzeniem. Willa Tugendhat pozostaje symbolem innowacyjnej myśli architektonicznej XX wieku – miejscem, gdzie połączono nowoczesną technologię, minimalizm formy i luksusowe materiały, tworząc jeden z najbardziej przełomowych domów w historii architektury. Budynek stał się ikoną funkcjonalizmu, czyli nurtu architektonicznego stawiającego na prostotę formy i funkcjonalność przestrzeni.
Kolejnym ważnym przykładem nowoczesnej architektury jest kompleks targowy Brněnské výstaviště, zbudowany w latach 20. XX wieku. Centralnym jego punktem jest Pawilon A na Targach Brneńskich, zaprojektowany w stylu funkcjonalistycznym z charakterystyczną kopułą. Tereny targowe należą do największych w Europie Środkowej i są miejscem licznych międzynarodowych wystaw i wydarzeń. Każdego miesiąca odbywa się wycieczka po obiekcie przeznaczona dla zainteresowanych historią i rozwojem kompleksu, podczas której budynki na co dzień zamknięte zostają udostępnione zwiedzającym.
Innymi przykładami brneńskiej architektury modernistycznej są m.in. Hotel Avion, uznawany za jeden z najwęższych hoteli w Europie, Café Zeman – współczesna rekonstrukcja modernistycznej kawiarni z lat 20. XX wieku – oraz Willa Jurkoviča.
W okresie międzywojennym Brno stało się jednym z centrów czeskiego funkcjonalizmu. W wielu dzielnicach miasta powstały nowoczesne wille, szkoły i budynki mieszkalne zaprojektowane przez znanych architektów. Charakterystyczne cechy tych budynków to proste geometryczne formy, duże okna, jasne elewacje oraz nacisk na funkcjonalność przestrzeni.
Šalinou przez miasto
Brno było jednym z pierwszych miast w dzisiejszej Republice Czeskiej, w którym rozwinięto sieć tramwajową. Już w 1869 roku uruchomiono tu tramwaje konne, a od 1900 roku zaczęły kursować tramwaje elektryczne. W tamtym okresie miasto znajdowało się pod silnymi wpływami niemieckimi, dlatego linie tramwajowe określano mianem elektrische Linie („linia elektryczna”). Z czasem w potocznej mowie mieszkańców powstało słowo šalina, będące zniekształconą formą niemieckiego określenia.
Dziś „šalina” to jedno z najbardziej charakterystycznych słów brneńskiej gwary. Tramwajem można jeździć w wielu miastach świata, ale šalina jeździ tylko w Brnie.
Słynne brneńskie rzeźby
Spacerując po centrum Brna, można natknąć się na wiele nietypowych rzeźb i instalacji artystycznych, które stały się charakterystycznym elementem krajobrazu miasta. Jedną z najbardziej znanych jest czarny granitowy zegar Brněnský orloj na Náměstí Svobody, z którego codziennie o godzinie 11:00 (to nie przypadek, pamiętacie legendę?) wypada szklana kulka dla szczęśliwego przechodnia. Duże zainteresowanie wzbudza także rzeźba Jeździec na Moravské náměstí, przedstawiająca odważnie stylizowanego konia z rycerzem. Zaś w pobliżu Joštova znajduje się Spravedlnost, przedstawiająca alegorię sprawiedliwości w nowoczesnej, symbolicznej formie. Współczesne rzeźby i instalacje artystyczne sprawiają, że Brno uchodzi za jedno z najbardziej kreatywnych miast sztuki publicznej w Czechach.
Najciekawsze muzea
Muzeum Morawskie (Moravské zemské muzeum)
To jedno z najstarszych i największych muzeów w Czechach. Jego główna siedziba znajduje się w pałacu Dietrichsteinów na Zelném trhu. Muzeum prezentuje historię Moraw od czasów prehistorycznych po współczesność. Jednym z najcenniejszych eksponatów jest Wenus z Dolních Věstonic – niewielka figurka z wypalonej gliny sprzed około 29 tysięcy lat, uznawana za jedną z najstarszych ceramicznych rzeźb na świecie.
Muzeum Miasta Brna i kazamaty na zamku Špilberk
W murach dawnej twierdzy Špilberk mieści się Muzeum Miasta Brna. Ekspozycje przedstawiają historię miasta, jego rozwój architektoniczny oraz życie mieszkańców na przestrzeni wieków. Dużą atrakcją są także wspomniane już przez nas kazamaty, które przypominają o czasach, gdy Špilberk był jednym z najcięższych więzień monarchii Habsburgów.
Technické muzeum v Brně – Muzeum Techniki
To jedno z najciekawszych muzeów technicznych w Czechach. Znajdują się tu interaktywne wystawy dotyczące historii transportu, rozwoju przemysłu, fotografii, techniki wojskowej czy energetyki. Szczególną popularnością cieszą się kolekcje zabytkowych samochodów, samolotów i maszyn przemysłowych.
VIDA! Science Center
To nowoczesne centrum nauki stworzone z myślą o interaktywnej edukacji. Znajduje się w pobliżu terenów targowych Brno Exhibition Centre. Zwiedzający mogą samodzielnie przeprowadzać eksperymenty, poznawać prawa fizyki i biologii oraz brać udział w pokazach naukowych. W centrum można wcielić się w rolę prezentera pogody, jednym przyciskiem uruchomić tornado, wystrzelić własną rakietę czy zajrzeć w głąb wielkiego serca i uruchomić je zgodnie z rytmem własnego pulsu. Warto zarezerwować sobie przynajmniej trzy godziny na zwiedzanie, eksperymentowanie i odkrywanie nauki w praktyce.
Mendelovo muzeum Masarykovy univerzity
Muzeum poświęcone życiu i odkryciom Gregora Mendela, uznawanego za ojca współczesnej genetyki. Znajduje się na terenie klasztoru augustianów na Starym Brnie, gdzie Mendel prowadził swoje słynne eksperymenty z grochem w XIX wieku. Ekspozycja pokazuje historię badań nad dziedziczeniem oraz znaczenie odkryć Mendla dla współczesnej nauki. Zwiedzający mogą zobaczyć m.in. rekonstrukcję ogrodu doświadczalnego, w którym przeprowadzano pierwsze eksperymenty genetyczne.
Muzeum romské kultury
To jedno z nielicznych w Europie muzeów poświęconych historii i kulturze Romów. Ekspozycje przedstawiają dzieje społeczności romskiej od ich pochodzenia w Indiach aż po współczesność. W muzeum można zobaczyć tradycyjne stroje, instrumenty muzyczne, fotografie oraz dokumenty opowiadające o codziennym życiu i kulturze Romów w Europie. Szczególnie poruszająca jest część wystawy poświęcona losom Romów podczas II wojny światowej.
Piwowarska tradycja Brna
Największym i najbardziej rozpoznawalnym browarem w mieście jest Starobrno Brewery, którego historia sięga średniowiecza. Początki warzenia piwa w miejscu dzisiejszego browaru sięgają XIV wieku. W 1325 roku królowa Eliška Rejčka (Elżbieta Ryksa) założyła w tej części Brna klasztor cysterek. W klasztorach często warzono piwo na własne potrzeby, dlatego również tutaj powstał klasztorny browar prowadzony przez zakonnice.
W kolejnych stuleciach produkcja piwa stopniowo się rozwijała. W XIX wieku zakład przekształcono w nowoczesny browar przemysłowy. W 1872 roku powstała spółka Akciový pivovar Starobrno, która rozpoczęła produkcję piwa pod nazwą znaną do dziś. Obecnie browar należy do międzynarodowego koncernu Heineken, ale nadal pozostaje ważnym symbolem miasta i jednym z najbardziej rozpoznawalnych producentów piwa na Morawach.
Browar produkuje kilka popularnych czeskich piw, przede wszystkim typu lager, czyli jasnych piw dolnej fermentacji. Do najbardziej znanych należą: Starobrno Tradiční - klasyczna czeska „dziesiątka” o złocistej barwie i delikatnym aromacie chmielu, Starobrno Medium – lekkie i bardzo popularne piwo o wyraźnym chmielowym charakterze, Starobrno Drak - mocniejszy jasny lager, często kojarzony z lokalnymi tradycjami Brna.
Browar Starobrno można zwiedzać, choć forma zwiedzania bywa różna w zależności od sezonu i organizowanych wydarzeń. Najczęściej są to zorganizowane wycieczki z przewodnikiem połączone z prezentacją procesu warzenia piwa oraz wizytą w części produkcyjnej. Na zakończenie zwiedzania zazwyczaj odbywa się degustacja piwa. Tuż obok browaru działa popularna Starobrno Pivovarská restaurace, gdzie można spróbować świeżego piwa oraz tradycyjnych dań kuchni czeskiej.
Brno jako stolica regionu winiarskiego
Tradycja winiarska Południowych Moraw sięga wielu stuleci. Morawy są dziś najważniejszym regionem winiarskim Czech, a Brno często uznawane jest za jego kulturalne centrum. Na okolicznych wzgórzach powstają znakomite białe wina, takie jak Veltlínské zelené, Ryzlink rýnský czy aromatyczna Pálava.
W samym centrum miasta działa wiele winotek i piwniczek, w których można spróbować lokalnych win z okolicznych winnic. Dużą popularnością cieszą się także wydarzenia związane z końcem winobrania. W okolicach Brna odbywają się wtedy tradycyjne festiwale winiarskie organizowane głównie we wrześniu oraz w Dzień św. Marcina. Towarzyszą im degustacje młodego wina oraz burčáku – częściowo sfermentowanego moszczu winogronowego – a także występy folklorystyczne i kiermasze regionalnych produktów.
Komentarze